Sunday, November 6, 2016

Autumn Falls...

ऑफिसात जातानाही पाने गळतात...
परतून माघारी येतानाही पाने गळतात...
पिकून पिवळीजर्द झालेली काही,
झाडांवरच सळसळतात...
खाली पडून सुकली तरी,
पावलांखाली चित्कारतात...

केशरी- पिवळ्या रंगांनी टवटवीत रस्ता सजलेला...
फुलांनाही लाजवेल असा पानांचा सडा पडलेला...
सुकलेल्या वृक्षाच्या देहाभोवती,
एक सुरेख रांगोळी रचलेली...
जणू, स्वतःनेच स्वतःला वाहिलेली,
एक भावपर्ण श्रद्धांजली...

येणाऱ्या जाणाऱ्यांची छाप सोडून जाणारी पाने...
मोटार गाड्यांच्या मागे सुसाट धावत सुटणारी पाने...
लहानग्यांना खेळता-खेळता हळूच कवेत घेणारी पाने...
रोमँटिक जोडप्यांच्या प्रेमात अलगद बरसणारी पाने...

अंकुर फुटून निर्माण झालेल्या हिरव्यागार वृक्षावर,
पहाटेची मंजुळ गाणी पक्षी नेहमीच गातात...
नष्टहोण्या जमिनीवर कोसळूनहि जी मनाला भावतात,
त्यांना Autumn Falls ची पाने म्हणतात...

No comments:

Post a Comment