शिसपेन्सिल...

कितीतरी वर्ष,
संताप, असंतोष, मतभेद,

नव्हे तर,
प्रेम, मस्करी आणि आनंद...

एका कोपऱ्यात बसून,
मुकाट जगत होतो...

व्रात्य पोर माझी,
ढुंगणाला पोचूक शिसपेन्सिल टोचून पळाली,
आणि मी किंचाळत सुटलो...

~ अरुण भऊड