आराम...

निवांत साठलेल्या पाण्यात शेवाळ जमलंय...
पडलेल्या वस्तूच कालांतराने विघटन घडलंय...
कलंडलेल्या माझ्या सायकल ला धुळीने घेरलंय...
आरामात चाललेल्या आयुष्याने कुणाचं भलं झालंय?

~ अरुण भऊड

अंधेरा...

डर लगता है,
इस उजालेंसे...
में तो वही ठीक हूं,
जहाँ है घनघोर अंधेरा...

कम से कम आस है,
रोशनी के इक किरण कि...
साथ में तो नही घूमतां,
हर पल एक काला साया...

~ अरुण भऊड

गिरीशसाठी...

तुझ्या असण्यातच एक हुरूप
तुझ्या नसण्याने मैफल कुरूप...
तुझी देहबोली सांगते एक...
पण तुझ्या मनात गोष्टी अनेक...

आयुष्य कसे जगायचे,
हे तुझ्याकडूनच शिकायचे...
शीण कंटाळा अन टेन्शन,
कसे क्षणात झटकून टाकायचे...

इतरांचं अधिकार गाजवणं,
कसं bossing वाटतं...
तुझं तसं वागणं,
मात्र आपलंसं वाटतं...

इतरांचे साखरेत घोळलेले बोल,
जिव्हाळा देत नाहीत...
तुझ्या चार थापडा खाल्या जरी,
त्याचं काहीच वाटत नाही...

सतत एकलव्यासारखं दुरून,
तुझ्याकडून काहीतरी घेत राहिलो...
तुझ्याकडून मिळलेलंच...
तुला नव्याने परत देत राहिलो...

दूर असू वा जवळ,
सतत तुला भेटत राहू...
वाढदिवासाखेरीज
रोजच तुला आठवण राहू...

~ अरुण भऊड...

Happy women's day!

When I was born
I got a mother
and a sister
But no woman...

grew up little
I had a teacher
then many more teachers
But no woman...

I went to college
Had a girlfriend
fell in her love
But no woman...

I got married
Became spouse
Got me wife
But no woman...

few years later
We had a baby
A cute little girl
But no woman...

Wish I could see
beyond relations
Many great women
I missed in my life...

~ Arun Bhaud

स्ट्रगल...

मी माझा 1 बीएचके मधला स्ट्रगल संपवून, त्याच्या हाती रूम च्या किल्ल्या देतो...
मी माझ्या 2 बीएचके च्या प्रगतीपथावर आरूढ होतो आणि त्याचा 1 बीएचके चा स्ट्रगल सुरु होतो...

माझ्यासाठी तो त्याचा स्ट्रगल असतो... माझ्यासाठी कदाचित तो त्याचा स्ट्रगल असतो...
पण त्याच्यासाठी तो 1 रूम किचन चा स्ट्रगल संपवून, 1 बीएचके मध्ये आल्याचा आनंद असतो...

गरजा किती हावऱ्या असतात पहा, पूर्ण होत नाहीत तोवर मी स्वतःला रेटत असतो...
आणि पूर्ण होताच तिचे बारसे घालून, पुढल्या वर्षाला नव्या गरजे पोटी मी पुन्हा गरोदर राहतो...

कालचा समाज हा तोच आजचा समाज असतो, केवळ माझ्या प्रगतीनुसार त्याची व्यथा बदलत असते...
चाळीतला समाज माझ्याकडे, फ्लॅट ची आस लावून असतो तर फ्लॅट संस्कृती माझ्या टॉवर कडे डोळे लावून बसते...

उद्या कदाचित 2 बीएचके जाऊन, 3 बीएचके येईल, आणि परवा तोही जाऊन पेंटा हाऊस येईल...
कितीही मिळवले तरी नेहमी कमीच पडत जाईल आणि मी मरेपर्यंत मला, ओढतच राहीन...

कोण जाणे कधी माझा हा स्ट्रगल संपून जाईल, कुणास ठाऊक कधी एकदाचा ह्या समाजाचा स्तर संपून जाईल...
टॉवर च्या त्या टेरेस वरून मी वर न पाहता जेव्हा खाली वाकून पाहीन, तेव्हाच एकदाचा माझा हा स्ट्रगल संपून जाईल...

समाज माझ्याकडे पुन्हा डोळे वटारून पाहील... पण मी मात्र समाधानाने माझे डोळे मिटून घेईल...
तेव्हाच एकदाचा माझा स्ट्रगल संपून जाईल... माझा स्ट्रगल संपून जाईल...

~ अरुण भऊड