स्ट्रगल...

मी माझा 1 बीएचके मधला स्ट्रगल संपवून, त्याच्या हाती रूम च्या किल्ल्या देतो...
मी माझ्या 2 बीएचके च्या प्रगतीपथावर आरूढ होतो आणि त्याचा 1 बीएचके चा स्ट्रगल सुरु होतो...

माझ्यासाठी तो त्याचा स्ट्रगल असतो... माझ्यासाठी कदाचित तो त्याचा स्ट्रगल असतो...
पण त्याच्यासाठी तो 1 रूम किचन चा स्ट्रगल संपवून, 1 बीएचके मध्ये आल्याचा आनंद असतो...

गरजा किती हावऱ्या असतात पहा, पूर्ण होत नाहीत तोवर मी स्वतःला रेटत असतो...
आणि पूर्ण होताच तिचे बारसे घालून, पुढल्या वर्षाला नव्या गरजे पोटी मी पुन्हा गरोदर राहतो...

कालचा समाज हा तोच आजचा समाज असतो, केवळ माझ्या प्रगतीनुसार त्याची व्यथा बदलत असते...
चाळीतला समाज माझ्याकडे, फ्लॅट ची आस लावून असतो तर फ्लॅट संस्कृती माझ्या टॉवर कडे डोळे लावून बसते...

उद्या कदाचित 2 बीएचके जाऊन, 3 बीएचके येईल, आणि परवा तोही जाऊन पेंटा हाऊस येईल...
कितीही मिळवले तरी नेहमी कमीच पडत जाईल आणि मी मरेपर्यंत मला, ओढतच राहीन...

कोण जाणे कधी माझा हा स्ट्रगल संपून जाईल, कुणास ठाऊक कधी एकदाचा ह्या समाजाचा स्तर संपून जाईल...
टॉवर च्या त्या टेरेस वरून मी वर न पाहता जेव्हा खाली वाकून पाहीन, तेव्हाच एकदाचा माझा हा स्ट्रगल संपून जाईल...

समाज माझ्याकडे पुन्हा डोळे वटारून पाहील... पण मी मात्र समाधानाने माझे डोळे मिटून घेईल...
तेव्हाच एकदाचा माझा स्ट्रगल संपून जाईल... माझा स्ट्रगल संपून जाईल...

~ अरुण भऊड