सारं गतिमान झालंय हल्ली...
त्यामुळे तोल जातो माझा...
भरधाव वेगानं कुणीतरी समोरून जातं...
आणि मग बाचकायला होतं...
'विसावा' घेणं म्हणजे,
पळण्याच्या शर्यतीत विसावा आल्याचं भासतं...
मग मी देखील पळतो...
अगदी ऊर फुटेस्तोवर, धावत सुटतो...
विक डेज ला गावं शहराकडे पळतात...
आणि विकेन्ड ला शहरं गावांकडे...
मधे आहेत फक्त भरधाव वेगाने धावणारे रस्ते...
आणि त्यासाठी भरावे लागणारे टोल...
पडवीत आडवा होऊन, वाचायला घेतलेलं पुस्तक...
ते तसंच पडून आहे कधीचं...
फडफडताहेत ती केवळ वाचलेली पानं...
न वाचलेलं, चहाच्या कपाखाली तसंच बंदीस्त...
असा, उन्हा तानातून शहरं, गावं हिंडत बसतो...
घामाघूम होतो, तेव्हा वाटतं...
बिनझाडाच्या सावलीतही थांबावं थोडं...
घामाच्या थेंबांतूनही मग गारवा मिळतो...
पडवितलं पुस्तक उचलावं...
भरधाव रस्त्यातून एखादी पाऊलवाट काढत,
शहरं आणि गावांपासून दूर जावं...
विसाव्याचं एक झाड शोधावं...
अन चहाच्या कपाचा शिक्का शोधून,
उरलेलं निवांत वाचत पडावं...
~ अरुण भऊड
No comments:
Post a Comment