ते क्षण...
इतके हळवे...
इतके नाजूक...
तरी आठवताच...
उठते छातीत एक कळ...
त्या समुद्र किनारी...
संथ प्रवाह...
निरव शांतता...
हातात कोमल हात...
तरी साद घालताच...
मनात उसळतात उंच लाटा...
त्या झाडाखाली...
तुझ्या डोळयांत...
प्रेमळ जिव्हाळा...
अन मायेची साऊली...
तरी मागे पाहताच...
धडकी भरत येते एक वादळ...
या जन्मी...
आजार नाही...
अपघात नाही...
कि नाही कुठलाच फास...
प्राण शोषिल कदाचित...
आठवणीतलाच, क्षण एखादा खास...
~ अरुण भऊड
No comments:
Post a Comment