तूला दिलेल्या पहिल्या गुलाबाचं पान,
कुठल्याश्या एका जाडसर पुस्तकात,
बंद कपाटात रद्दीच्या ढिगाऱ्यात,
गुदमरून पडले आहे...
तूला दरवर्षी पाठवलेली ती ग्रीटिंग्स,
दुमडली जाऊ नयेत म्हणून,
कित्येक वर्षे बिछान्याखाली...
निपचित पडून आहेत...
अशी कितीतरी पाने,
घरभर पसरली आहेत,
कोरड्या विहिरीतला...
पालापाचोळा होऊन...
सोसाट्याच्या वाऱ्यासवे,
ती सुकली पाने आज,
किंचाळून देत सुटलीयेत...
'वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा'...
एका वाचकाकडून,
दुसऱ्या वाचकाला,
वाढदिवसाची भेट म्हणून...
हे रुपेरी पान...
ह्या रुपेरी पानाचे नाव काय?
काय तर म्हणे, किंडल पेपर व्हाईट...
आता नाही होणार घरभर पसारा,
त्या सुकलेल्या रद्दीच्या पानांचा...
~ अरुण भऊड
No comments:
Post a Comment