जात

जात...का नाही जात?
कशी करू तिच्यावर मात?

मळून घे या जातीची,
एक लांबलचक वात...
शिक्षणाच्या दीव्याने,
दिसुदे योग्य वाट...

होत नाही पहाट,
तोवर पेटू दे वात...
मग जळून होऊदे खाक,
एकदाची ती वात...

गेली जळून वात,
देऊन उजेडाची साथ...
आता नको नवी वात,
नाही उरला अंधार आत...

तुझ्या किरणांनी लाव वणवा,
पेटुदे घरोघरच्या वाती...
पोलिओच्या ही आधी संपुदे,
या अपंगत्वाच्या कृत्रिम साथी...

- अरुण भऊड